كوچه باز كن اى برادر سينهزنها آمدند
السلام عليک يا اباعبدالله الحسين
صداى زنجير دستههاى عزادارى، خبر از قافلهاى مىدهد كه پايشان را به زنجير عشق حسين(ع) بستهاند. صداى طبل خيمهنشينان ندا سر مىدهد، خونخواهان حسين(ع) در راهند. قافلهى محرم حركت مىكند.
قافلهاى كه هر روز در سفر است، قافلهاى كه در روز مىنالد و در شب مىمويد. قافلهاى كه قافلهسالار آن خون خداست و پرچمدارش بقيةالله.
كوى و برزن سياهپوش است و آسمان و زمين گريان و خروشان. درياها به تلاطم افتادهاند و كوهها در حركتاند. گويى قيامت آمده است اما در جهان فانى.
هرجا مىنگرى بيرقى است مزين به نام حسين(ع) و هر كجا پا مىگذارى، آدمى است ملبس به لباس عزاى حسين(ع)
ماه، ماه محرم است. ماهى كه آب خجلت زده است از روى زهراى مرضيه(س) كه نتوانست لبان تشنهى فرزندانش را تر و گلوى خشكشان را سيراب سازد. آخر آب مهريهى دخت نبى(ص) است. ماه، ماه فرزندان حسين(ع) است. ماه، ماه محرم است. محرم ماهى است كه دستان نياز، به سوى بىنياز رها شده تا به واسطهى آبروى عباس، تا به ضمانت دو دست ماه بنىهاشم، دو دست پر از نياز از در خانهى معبود، خالى برنگردند.
ماه، ماه محرم است. محرم ماهى است كه پروانهى جانها به نور شمع وجود حسين(ع) مىچرخند تا سرمست از پيالههاى ساقى عشق حسين(ع)، از خود بىخود شوند و صلاى حسين حسينشان زمين و آسمان را فراگيرد.
رمضان آمد و رفت، ذىالحجه هم تمام شد، اما »اين الطالب بدم المقتول« كجاست آن مولايى كه انتقام خون حسين(ع) را بگيرد از زمين و زمان و سردمدارانى كه آن خورشيد نورانى را بر سر نيزه بالا بردند تا جهانيان آن آفتاب عالمگير را غرقه در خون ببينند.
ما هم با اين قافله همره مىشويم،قافلهى حسين(ع) و وفادار ياران و خاندانش.
بدانيم مولايمان مولايى است كه گناهان ما همراه اشكهاى ديدگانمان چون ابر آزار و برگ درختان پاييزى در بيتالعزايش مىريزند.
آخر او بسيار مهربان است. چرا كه او بندهى مخلص خدا و فرزندزادهى محمد(ص) و شيرمرد شير خدا و شيرپاك خوردهى زهراست؛ و گذشت عنصر وجود اوست.
آن دم را به ياد آوريم كه در خيمه، خطاب به همراهانش مىگويد، فردا روز رفتن است. اكنون انتخاب كنيد. حال يا فردا. هر كه مىخواهد برود دعاى ما در قفاى اوست و هر كه با ما باشد، همسفر و همنشين بهشتى ماست.
مواظب باشيم از رفتگان نباشيم تا با حسين برويم. مراقب باشيم از قافلهى حسين جا نمانيم.
بدانيم عاشورا تكرارشدنى نيست، اما فراموش نكنيم»كل يوم عاشورا«
